Postanowienia nie działają, bo są za duże i biorą się z poczucia winy. Losowanie działa, bo zdejmuje z Ciebie decyzję, od czego zacząć – a to zwykle jest ten ciężar, który blokuje.

Zestaw wrzucasz do słoika, pudełka albo koperty i stawiasz tam, gdzie i tak zaglądasz. Raz w tygodniu, w ten sam dzień, losujesz jedno wyzwanie. Jedno na tydzień, nie jedno na dzień – tydzień to tyle, ile potrzeba, żeby cokolwiek zostało. Wykonane losy odkładasz osobno i po kilku tygodniach czytasz je wszystkie naraz.

Wyzwania wyrastają wprost z kart „Ja i ekrany”, więc jeśli masz talię, obie rzeczy mówią tym samym językiem. Jeśli nie masz – działają osobno.

dobrostan w świecie cyfrowym / higiena cyfrowa / kondycja poznawcza

Granice, bezpieczeństwo, phubbing i budowanie domowych nawyków.

Dla rodziców. Zadania o tym, co dzieje się między dorosłym, dzieckiem i ekranem – oparte na jednym zdaniu: dzieci uczą się nie z tego, co mówimy, ale z tego, co robimy.

Pięć obszarów: